Σημειώσεις από την εισαγωγή στην πρώτη μας εκδήλωση

Σημειώσεις από την εισαγωγή στην πρώτη μας  εκδήλωση που έγινε την Πέμπτη 19 Μαΐου 2016 στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη .

Καλησπέρα. Σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας εδώ σε μια συζήτηση για την Εποχή μας. «Στην Εποχή των Τεράτων».

Όπου βεβαίως αμέσως μπορεί να τεθεί  η απορία αν τα τέρατα είναι οι εφιάλτες μας ή  εμείς οι ίδιοι. Το σίγουρο είναι πως ζούμε σε μια εποχή κρίσεως, όχι μόνο δικής μας αλλά παγκόσμιας κρίσης.Και εμείς μαρμαρωμένοι βιώνοντας Σοκ και Δέος,  παρακολουθούμε αποσβολωμένοι  να αμφισβητούνται όσα θεωρούσαμε «κεκτημένα» του Δυτικού Πολιτισμού.

Η καθημερινότητα μας αλλάζει δραματικά σαν να ζούμε σε ένα κακό όνειρο.Θα θέλαμε να ξυπνήσουμε και να βρεθούμε πίσω , στον «απολεσθέντα παράδεισο» μας.Απλά ανοίγοντας τα μάτια μας από βαθύ ύπνο ή με κάποιο χάπι που θα μας επανέφερε άμεσα στην προηγούμενη κατάσταση.

Λοιπόν, τίποτα από αυτά δεν μπορεί να γίνει. Αυτό που θα μπορούσε ίσως να βοηθήσει είναι να κατανοήσουμε γιατί φτάσαμε ως εδώ  και τι μπορούμε  να κάνουμε. Γιατί πάντα υπάρχει η δυνατότητα.

Και κατ αρχάς πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η ανθρώπινη ιστορία είναι μια ιστορία κρίσεων. Απλά αυτή είναι η δική μας κρίση και συμβαίνει μετά από μια μακρά περίοδο ευφορίας, απαραίτητη γιατί έδωσε μια ανάσα σε ολόκληρο  τον ρημαγμένο από τον Β παγκόσμιο πόλεμο κόσμο.

Ας δούμε λίγο την πρόσφατη ιστορία μας.Υπήρχαν πάντα σκεπτόμενοι άνθρωποι που προειδοποιούσαν για το επερχόμενο πρόβλημα. Από τον Βέμπερ που πριν από 100 χρόνια την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης μίλησε πρώτος για την απομάγευση του Κόσμου.

Ενός κόσμου που είχε συγκροτηθεί  για πολλούς αιώνες γύρω από έναν αρχετυπικό μύθο που ένωνε το άτομο με την οικογένεια, την κοινότητα και την συντεχνία συνάφι. Αυτά όλα διαλύονταν και οι πολίτες οδηγούνταν ως κοπάδια στις βιομηχανικές μητροπόλεις.

Πιο πρόσφατα, 20-30 χρόνια πριν, δεκάδες σκεπτόμενοι  προειδοποίησαν για τον νεοβαρβαρισμό που θα προκύψει από μια κοινωνία που απαξίωνε τις ανθρωπιστικές σπουδές και την ανθρωπιστική παράδοση προς χάρη της εφαρμοσμένης τεχνολογίας και της διαχειριστικής οικονομίας.

Ο πολύς κόσμος , εμείς ούτε καν το αντιληφθήκαμε.

Τρέξαμε ασθμαίνοντας πίσω από το οικουμενικό καραβάνι της αειφόρου ανάπτυξης θέλοντας να γίνουμε μέρος αυτού του παγκοσμιοποιημένου συστήματος εγγυημένης ευφορίας.

Αποποιηθήκαμε κάθε τι παραδοσιακό θαμπωμένοι από πολυεθνικές έννοιες, χρηματιστηριακές λάμψεις και τη μακαριότητα μιας ζωής παροχής υπηρεσιών προς απροσδιόριστους επωφελείς ξένους.

Δεν λάβαμε υπόψη μας το εξής. Τοποθετώντας εθελοντικά τον εαυτό μας ως μέρος ενός παγκόσμιου μηχανισμού αποποιηθήκαμε κάθε ανθρωπιστικό κεκτημένο. Έτσι η θέση και η αντιμετώπισή μας έγινε – όπως θα έλεγε και ο Χάιντεγκερ «Εργαλειακή».

Όταν αρχίζει πρόβλημα σε έναν μηχανισμό απλά προσαρμόζουν τα εξαρτήματα, πετώντας και  αλλάζοντας όσα εμποδίζουν την πρόοδο των εργασιών. Και αυτό ακριβώς –κατά μια άποψη- συμβαίνει με τους ανθρώπους- αντικείμενα. Και τώρα ο εργαλειακός  άνθρωπος  βιώνοντας την τραγωδία του θυμήθηκε τις ανθρωπιστικές αξίες.Που ο ίδιος τις είχε αποποιηθεί στο όνομα της αειφόρου ανάπτυξης.

Εδώ είμαστε!

Τι μπορούμε να κάνουμε; Κατ αρχάς να ξανασκεφτούμε.Εμείς για εμάς.

Χωρίς διαμεσολαβητές της σκέψης και της άποψης.Ως άνθρωποι με υπόσταση και όχι ως εργαλεία.

Ως πρόσωπα και όχι ως συλλογικά κατευθυνόμενα.Και ανακαλύπτοντας το πρόσωπο μας μπορεί ο καθένας να επαναπροσδιορίσει τις δικές του δυνατότητες.

Και τότε να μιλήσουμε πάλι για αξίες και για ότι μπορεί να ξανακερδηθεί.

Γιατί πάντα υπάρχει η δυνατότητα σε ένα παρόν και ένα αύριο τόσο να ονειρευτούμε  όσο και να το αποκτήσουμε.

Η σύγχρονη επιστήμη , η φιλοσοφία, οι φίλοι και οι άγνωστοι που ανταλλάσσουν ιδέες και την ενεργεία των πράξεων τους είναι όπλα διαφορετικά αλλά απαραίτητα από τα οποία κάποιος μπορεί να εμπνευστεί, να επιλέξει τι και πως θα χρησιμοποιήσει και να πορευτεί.

Ο Κύκλος των Φίλων προσκαλεί διαφορετικούς ανθρώπους, ενδιαφέροντες ανθρώπους  με πρώτο  και κύριο κριτήριο να φέρνει ο καθένας τη διαφορετικότητα της σκέψης του ως συνεισφορά στον κύκλο μιας κοινής παρέας.

Μαζί μας είναι ο καθηγητής φιλοσοφίας Στέφανος Ροζάνης και ο διευθυντής ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Στάθης Γκόνος συζητούν για την Εποχή των Τεράτων.

Ιορδάνης Πουλκούρας.

Αμφιθέατρο Ιδρύματος Β.& Μ. Θεοχαράκη, Πέμπτη 19 Μαΐου 2016.

                                        Αμφιθέατρο Ιδρύματος Β.& Μ. Θεοχαράκη, Πέμπτη 19 Μαΐου 2016.
SAMSUNG CAMERA PICTURES
Στέφανός Ροζάνης, Στάθης Γκόνος και Ιορδάνης Πουλκούρας

Ήταν μια όμορφη βραδιά. Ευχαριστούμε για την παρουσία σας. Σε μερικές μέρες θα υπάρξει μια ακόμα ενημέρωση για την δεύτερη συνάντηση μας με ενδιαφέροντες ανθρώπους που θα ολοκληρώσει τη «Συζήτηση για την Εποχή μας».